خواص ترخون
ترخون با طبیعت گرم و خشك دارای قوه تخدیر است. ریشه، برگ ها و سرشاخه های گلدار آن قسمت های مورد استفاده دارویی هستند. ترخون در بیشتر مواقع به صورت خوراكی مورد استفاده قرار می گیرد. در فرانسه آن را به عنوان علف اژدها می شناسند كه این نام به علت توانایی بالای آن در معالجه مارگزیدگی است. ریشه گیاه نیز دلایل سنتی برای رفع درد دندان مصرف می شود.
خواص دارویی ترخون: معطر، اشتها آور، مقوی معده، كمی ضد انگل و در عین حال كه محرك دستگاه گوارش است، به عنوان یك آرامبخش ملایم نیز شهرت داشته، برای بهتر خوابیدن نیز مصرف می شود. ترخون با دارا بودن خاصیت تحریك و تنظیم مشكلات خانم ها در مواردی كه این دوره به تأخیر می افتد استفاده می شود. برای دل درد، دردهای معده و یبوست، دردهای روماتیسمی و اعصاب نیز مفید است. ضد اسكوربوت بوده، از خونریزی لثه جلوگیری و به التیام زخم های دهان كمك می كند. در اروپا نیز خواص زیر را برای ترخون قائل هستند: اشتهاآور، هضم كننده، ترشح كننده بزاق دهان، داروی درد دندان.
در قرن نوزده دو پزشك فرانسوی با مصرف دم كرده و اسانس ترخون بیماری های ضعف معده و سوءهاضمه را معالجه كرده و نتایج مؤثری نیز گرفتند. خواص درمانی  ترخون مرهون روغن اسانسی مایع آن است كه دارای بو و طعم تندی است.
از دم كرده ترخون (۱۰ در هزار) برگ آن به عنوان ضد اسپاسم، تقویت و ضدعفونی كننده معده استفاده می شود. اسانس ترخون دارای خواص اشتهاآور، تقویت كننده، مقوی معده، ادرار آور و ضد انگل است كسانی كه از مصرف نمك در غذا منع شده باشند مانند بیماران قلبی، دارای فشار خون بالا یا افراد بسیار چاق كه دارای رژیم غذایی باشند، می توانند از اسانس ترخون به جای نمك استفاده كنند كه هم غذا را با نمك احساس كنند و هم طعم خوشی به غذا بدهند. مصرف اسانس ترخون برای بزرگسالان شش تا هشت قطره در یك فنجان آب، سه بار در روز، همراه با غذا باید میل شود و برای كودكان پنج سال به بالا دو تا سه قطره در یك فنجان آب، همراه با غذا باید مورد استفاده قرار گیرد.

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 8 اسفند 1387    | توسط: بابک نیری    | طبقه بندی: گیاهان دارویی،     | نظرات()